پارسال دوست، امسال ... ؟

 

 آنروز که جوان بودم، میترسیدم که چون پیر شوم، خوبرویان مرا نخواهند. اکنون که پیر گشته ام دیگر خود آنان را نمی خواهم.

همیشه فکر میکردم این ماجرا رو سالها قبل توی گلستان سعدی خونده ام، اما از بس که از این سعدی آخوند صفت بدم میاد، نمیرفتم سراغش که مطمئن بشم. تا اینکه دیروز تعصب رو گذاشتم کنار و دو سه ساعتی توی گلستان سعدی غلط  زدم و یه نفس حرص خوردم بس که این آدم ملون و سفسطه بازه ... ، اما این حکایت توی گلستان نبود. چه بهتر .. حالا بیشتر ازش خوشم اومد. اون روزگار زیاد درکش نمیکردم اما حالا هر روز که میگذره یه جورایی ملموس تر میشه ..

نه اینکه مفهوم جنسیت توی ذهن آدم پلاسیده بشه یا کنتراست واژه زن کم بشه یا حس زیبایی طلبی تو دل آدم بمیره .. نه ..  .. اما یه چیزی تغییر میکنه .. حالا دیگه تجربه و پختگی، به مذاق آدم طعم دلنشین تری داره و دوستی با کسی که از بلوغ عقلی و استقلال شخصیتی دور نیست، به آدم حظ بیشتری میده ..

گاهی این سوال برام پیش میاد که آیا سلیقه های جنسی همه آدمها در گذر زمان تغییر میکنه؟ .. و به خودم جواب میدم : نه همه، بیشترشون ..

معمولاً ارزیابی و ارزش گزاری مفاهیم برای استفاده های شخصی و شخصیتی، توسط فرد فرد آدمهای جامعه انجام نمیشه و این باور رایج و عُرف جامعه هست که تنظیمات اولیه(Factory Default) رو برات سِت میکنه. بطور مثال تعریف میکنه که "ایمان" یک ارزشه و یا "تشکیل خانواده" یک عمل گریز ناپذیر و لازمهء ادامه زندگیه و یا "بچه دار شدن" به زندگی آدم معنا میده و یا ... حالا اگه تفکرات عصر حجر و تعصبات عصر جاهلیت بر یک جامعه عقب مونده و مریض حاکم باشه، دیگه نمیشه انتظار داشت با پیروی از الگوها و پیش فرضهای اجتماعی بشه به احساس رضایت از زندگی رسید .. نمونه اش هم همین حکایت ازدواج های این سالهاست (همونکه سنت پیامبره). خیلی دلم میخواست بدونم اگه بعد از طلاق برای همه زنها و مردها و بچه هاشون مصونیت اقتصادی و اجتماعی فراهم بود، در هر یک میلیون زوج، چندتاشون حاضر بودن باز هم با هم بمونن؟

اصلاً کدوم یکی از ما، همون آدم پنج سال پیش هستیم و روحیات و خلقیات اوایل جوونی رو حفظ کردیم؟ یا مثلاً چقدر پیش میاد که تغییر روحیه، سلیقه و شخصیت دو تا دوست، در طی چند سال هم راستا و هم جهت با هم باشه؟  آیا واقعاً هنوز هم باید در قلمرو روابط انسانی و عاطفی، به واژه هایی مثل "وفاداری" ،"پیمان ناگسستنی"، "تا آخر عمر"، "تا همیشه" و ... با تعصب برخورد کنیم؟

متوسط عمر ازدواج در کشورهای عقب مانده و جهان سوم چند برابر کشورهای پیشرفته و صنعتیه ...

بعله حاج آقا درسته، این انحطاط و زوال جوامع پیشرفته رو نشون میده، خصوصاً با این رسم زندگی پارتنری و بچه های تک والدی و آزادی همجنس گرایان و .. آنچنان بنیان اصیل و مقدس خانواده در جامعه شون به فففاک فنا رفته که بطور حتم تا پنجاه سال دیگه اگه نسلشون هم منقرض نشه، از شدت رنج تباهی و درد سرگشتگی، روزی صد بار آرزوی مرگ خواهند کرد; و اون روز روزیه که همین کشورهای عقب مانده و زپرتی، شاهد سربلندی فرهنگ و عقاید اصیل و کهن خود خواهند بود ..

تکبیر